1968 Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülen Japon yazar Yasunari Kawabata aralık ayında iki romanıyla okurla buluşuyor. Kawabata’nın en iyi eserlerinden biri olarak kabul edilen Güzellik ve Hüzün, bir aşkın ardında kalan sessizlikleri, zamanla serpilen karanlık duyguları ve affetmenin sınırlarını keşfe çıkaran çarpıcı bir roman. İnsanlar arasındaki mesafeyi, kelimelere başvurmadan söylediklerimizi sorgulayan Karahindibalar ise Kawabata’nın 1972’de tamamlanmamış halde bıraktığı son sözü.
Güzellik ve Hüzün: Zaman herkes için aynı şekilde akar, insanlarsa zamanın içinde farklı şekillerde akarlar.
Yağmur mevsimi Tokyo’yu teslim almışken, ünlü yazar Toshio Ōki, yıllar sonra ilk kez Kyoto’ya giden bir trende oturur. Bu yolculuk, onu geçmişin ağır gölgeleriyle yüzleşmeye götürürken, gençlik yıllarının tutkulu aşkı, ressam Ueno Otoko’yla yarım kalmış hikâyesini de belki nihayete erdirme umudu taşır. Fakat Ōki’nin geçmişi yalnızca pişmanlıklarla değil, başkalarının taşıdığı yaralarla da doludur. Otoko’nun yanındaki genç ve gizemli kadının taşıdığı intikam arzusu, geçmişin sarsıntılarını yeniden harekete geçirirken, üçünün kaderini telafisi mümkün olmayan biçimde değiştirecektir.
Güzellik ile hüznün iç içe geçtiği bu çarpıcı roman, bir aşkın ardında kalan sessizlikleri, zamanla serpilen karanlık duyguları ve affetmenin sınırlarını keşfe çıkarıyor.
“Kawabata’nın romanları, zamanımızın en etkileyici ve özgün eserleri arasındadır.”
The New York Times
#japonedebiyatı #yasakilişki #ölüm #melankoli #intikam #pişmanlık
Karahindibalar: İnanın ya da inanmayın insana kader dedirten bazı anlar vardır, bilirsiniz.
Babasını yıllar önce, trajik bir kaza sonucu kaybeden İneko’da nadir rastlanan bir rahatsızlık peyda olur, öyle ki bu rahatsızlık onun insanların bedenlerini algılamasını engeller. İneko’nun orta yaşlı dul annesi, kızının özel bir bakıma ihtiyacı olduğuna karar verir. Nişanlısı Kuno’ysa buna karşı çıkar. Tüm bu tartışmaların arasında, İneko kendini karahindibalarla dolu bir tepenin üzerinde yer alan, eski bir Budist tapınağının bahçesindeki psikiyatri kliniğinde bulur.
İnsanlar arasındaki mesafeyi, kelimelere başvurmadan söylediklerimizi sorgulayan Karahindibalar, Japon edebiyatının ustası Kawabata’nın 1972’de tamamlanmamış halde bıraktığı son sözü.
“Kawabata’nın büyüleyici ve tuhaf romanı Karahindibalar aşk, kayıp ve delilikle dolu bir hikâyeyi yalın ve etkileyici bir üslupla anlatıyor.”
The Paris Review
E-BÜLTEN ABONELİĞİ
E-Bülten aboneliğiyle en güncel haberler e-posta kutunuzda!
