Gerçek bir film izlemekle, algoritma örüntülerine maruz kalmanın arasındaki fark bu denli bulanıklaşmışken Rental Family gibi bir mücevhere denk geldiğimiz için şanslıyız.
Yazı: Erdem Tatar
Kariyerinin ikinci baharını yaşayan Brendan Fraser’ın başrolde kamera karşısına geçtiği Rental Family, Japonya’daki yabani bir kelebeğin kanat çırpışından duygusal bir tsunami doğurmayı başarıyor. Ne mutlu ki dalgaları ajitasyonla değil, gezegenin her coğrafyasına hitap eden sorular ve nahif cevaplarla yüklü.
Rental Family’nin Shibuya yaya geçidinde açılması sürpriz değil. Dünyanın en kalabalık yaya trafiği noktası, adeta filmin göbek bağının kesildiği yer. Betonların ve camdan kulelerin arasında, milyonların atardamar misali kente pompalandığı, tüm bu kalabalığın yalnızlığından henüz bihaber olduğumuz kareler kısa süre içinde metroya inen kahramanımızla birlikte bize farklı ipuçları vermeye başlıyor. Kalabalığın atomlarında şahit olduğumuz anlardan birinde iş çıkışında yorgun argın binilmiş bir vagonda, kendinden geçercesine uyumuş, belli ki yalnız ve hatta bir yatak konforuna ihtiyaç duymadan uyuklamayı kanıksamış bir adama rastlıyoruz. Belli ki Shibuya’da karşıdan karşıya koşturan yaya dalgaları zannedildiği kadar yekpare değil.
Kahramanımız Philip, Japonya’da yaşayan Amerikalı bir aktör. Kariyerinin Pasifik öyküsünde çok popüler bir diş macunu reklamından başka dişe dokunur bir gelişme yok. Sürekli iş aramakta olduğu günlerin birinde menajeri tarafından Rental Family adlı bir şirkete gönderiliyor. Rental Family, belli bir ücret karşılığında müşterilerine arzu ettikleri yakınlık derecesinde (akrabalık, arkadaşlık, patronluk, vs.) rol yapabilecek profesyoneller kiralayan bir şirket. Philip bu şirkette çalışmaya pek gönüllü başlamasa da her yeni müşteriyle birlikte dokunduğu hayatlar onu da dönüştürüyor ve kendi yolculuğunda şaşan pusulasını onarmasına imkân sağlıyor.
Filmin hem yönetmenliğini hem de Stephen Blahut’la birlikte ortaklaşa senaristliğini üstlenen Hikari takdire şayan bir iş çıkarmış. Kurgusu ve öykücülüğü kariyerinin sonraki adımlarına dair umut veriyor. Yaşadığı toplumu çok iyi analiz etmekle birlikte hem iğneyi hem de çuvaldızı doğru noktalara saplamış. Japon halkının gelenekselciliğinin altında yatan kokuşmuş pek çok fikre mercek tutmaktan çekinmiyor. Homofobi, ataerkil hiyerarşi, kadına şiddet, yabancılara karşı toplum nezdinde kalıplaşmış önyargı, saygı kisvesi altında sinsice gizlenen riyakârlık gibi pek çok hususu teşhir etmekte mahir bir rejisörle karşı karşıyayız.
Son tahlilde Rental Family, hayatımızda varlığını sürdüren ya da yitirdiğimiz yakınlarımıza dair iç huzura erişme yolunda izleyene umut veren ancak bunu pembe gözlüklerle izletmekten fazlasını başaran bir yapım.
İyi bir filme ihtiyacınız varsa, doğru adrestesiniz.
E-BÜLTEN ABONELİĞİ
E-Bülten aboneliğiyle en güncel haberler e-posta kutunuzda!
